283.📌จิ๋วแต่ไจ๋📌 #จิ๋วแต่ไจ๋ โดย : Littleskyofme

283.📌จิ๋วแต่ไจ๋📌

#จิ๋วแต่ไจ๋

โดย : Littleskyofme

👉นิยายฟีลกู๊ด นายเอกโค้ชพี่ไจ๋ตัวจิ๋วแต่เก่ง เป็นอดีตนักกีฬายูโดทีมชาติที่ผันตัวมาเป็นโค้ชรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้พระเอก ถูกพระเอกเมินทำตัวไม่น่ารักปากร้ายปากแจ๋วใส่ ในอดีตทั้งคู่เคยสนิทชอบพอกันแต่เพราะมีเรื่องทำให้เข้าใจผิดเลยห่างกันไป พี่ไม่ถือสาไม่โกรธน้องใช้วิธียิ้มสู้ พี่ไจ๋น่ารักใจดีและแสนดีมาก พระเอกคนซึนปากไม่ตรงกับใจแต่พอคืนดีกันแล้วก็น่ารักมาก เด็กมันร้ายเจ้าเล่ห์พี่ไจ๋เป็นคนซื่อตามเด็กไม่ค่อยจะทัน

พระเอก "โชกุน" เป็นนักกีฬายูโดที่มีความฝันอยากเป็นนักกีฬาทีมชาติ แข่งชนะจนได้เข้ารอบคัดเลือกทีมชาติทีนี้ต้องเก็บตัวฝึกซ้อมเพื่อเข้าทีมชาติให้ได้  โค้ชที่เคยสอนพระเอกเลยฝากให้ไปฝึกที่ศูนย์ฝึกของนายเอก "โค้ชพี่ไจ๋" ไปอยู่ในความดูแลของนายเอก เห็นตัวเล็กจิ๋วแบบนี้นายเอกเป็นถึงอดีตเจ้าของเหรียญทองแชมป์ยูโดที่โบกมือลาสนามผันตัวมาเป็นโค้ชมาเป็นครูสอนเด็กๆ เป็นคนอ่อนโยนใจดีไม่ค่อยจะทันคน พระเอกเป็นเพื่อนสนิทกับ "เจ๋ง" น้องชายนายเอก ตอนเด็กทั้งสามคนเคยสนิทกัน แต่เพราะมีเรื่องทำให้พระเอกเข้าใจผิดเลยห่างกันไป  พระเอกไม่อยากเจอไม่อยากคุยกับนายเอกแต่จำเป็นต้องมาอยู่ด้วยกันเพื่อความฝันสู่ยูโดทีมชาติ จำใจยอมให้นายเอกเป็นโค้ชคอยดูแลการฝึกแถมยังเป็นรูมเมทกันอีก   มาซ้อมวันแรกก็ท้าพี่ประลองซะแล้วคิดว่าตัวเองจะชนะเพราะขนาดตัวมันต่างกัน สุดท้ายก็แพ้เข่าอ่อนเพราะยิ้มหวานๆของพี่ไจ๋ ฉายาของพี่คือ "ยิ้มหวานชะตาขาด" แพ้ง่ายๆอับอายขายขี้หน้า แพ้แล้วพาลหาว่าพี่ฉีกหน้าตัวเอง ไม่เคยเอาชนะคนพี่ได้เลยตั้งแต่เด็ก คิดแค้นใจสักวันต้องล้มพี่ไจ๋ให้ได้  ทำเมินทำเย็นชาใส่พี่พูดจาไม่น่ารักทำหน้าบูดหน้าบึ้งใส่ตลอดแต่พี่ก็ยิ้มสู้นะไม่ได้ถือสาไม่โกรธและเข้าใจที่พระเอกเป็นแบบนี้เพราะตัวเองถึงจะเสียใจก็เถอะ  แต่พอเห็นพี่หงอยก็รู้สึกไม่ชอบใจถึงปากบอกรำคาญแต่ก็เป็นห่วงความรู้สึกพี่เขาอยู่นะในฐานะพี่ชายเพื่อนว่าซั้น  นายเอกรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงพระเอกงานหินเลยแหละแต่ก็จะช่วยให้พระเอกติดทีมชาติให้ได้   พระเอกก็ทั้งปากเก่งทั้งอวดดีอยู่ด้วยกันทุกวันแต่ก็ไม่เคยพูดดีหรือทำตัวดีๆใส่ เมินหน้าหนีทำตัวเฉยเมย ไม่หือไม่อือถามคำตอบคำ ประชดประชัดพูดจาห้วนจนคนอื่นเขามองว่าพระเอกทำตัวกร่างไม่เคารพนายเอกเลยพากันไม่ชอบขี้หน้า แต่พระเอกไม่สนใจหรอกที่มานี่ก็มาเพื่อเป้าหมายเดียวคือต้องใจซ้อมเพื่อติดทีมชาติให้ได้

พระเอกเป็นคนปากแข็งปากไม่ตรงกับใจขยันทำให้พี่น้อยใจบ่อยๆ ทำให้พี่คิดไปว่าเกลียดกันขนาดนั้นเลยหรอ ดูเหมือนทำอะไรก็ผิดขัดหูขัดตาไปหมด เลยไม่ค่อยกล้าพูดกล้าคุยกับพระเอกเท่าไหร่กลัวน้องหงุดหงิดรำคาญใจ  ความจริงพระเอกเขาก็ไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นหรอกตามประสาคนซึนห่วงก็ไม่บอกดีๆ พี่ก็ตามใจน้องมากตามใจมาตั้งแต่ไหนแต่ไรจนคนอื่นอิจฉาหาว่าเป็นเด็กเส้น คนอื่นเขาพากันทนุถนอมพี่ไจ๋จะตายมีแต่พระเอกนี่แหละจับทุ่มลูกเดียวคิดหาทางเอาชนะพี่ให้ได้  ทำเป็นไม่สนใจทำเป็นโกรธให้พี่เขาง้อเขาตาม  ถ้าพี่ไปสอนคนอื่นก็เกิดอาการไม่พอใจ  ถึงพี่จะใจดีกับพระเอกแต่เวลาซ้อมนางก็จริงจังนะคอยเตือนคอยสอนตลอดจนพระเอกชนะการแข่งคัดตัวรอบแรกเหลืออีกแค่สองครั้งก็จะได้ติดทีมชาติอย่างที่พระเอกหวังไว้แล้ว น้องเขาก็แอบหวังว่าพี่จะมาดูนะ แต่แทนที่จะเห็นพี่หรือมาแสดงความยินดีกับน้องนายเอกกลับแอบมาเชียร์เอา หลบหน้าหลบตาไม่กลับมานอนหอเพราะคิดถึงเรื่องบาดหมางในอดีตแล้วทำให้รู้สึกไม่ดีขึ้นมา เรื่องราวที่ทำให้ความสัมพันธ์แตกร้าวไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้น้องคนเดิมกลับมา ไม่มีอีกแล้วโชกุนคนที่คอยตามพี่ไจ๋ต้อยๆในวันนั้น  พอนายเอกกลับมาห้องกลับผิดคาดนึกว่าพระเอกจะโกรธจะบึ้งตึงใส่กันซะอีกกลับอ่อนโยนขึ้นพูดจาก็แปลกๆ ที่พระเอกเปลี่ยนไปเพราะเพิ่งรู้ความจริงเกี่ยวกับนายเอก หูหนวกตาบอดอคติกับพี่เขามาตั้งนานตาสว่างสักทีนะ

เมื่อก่อนพระ-นายสนิทกันมาก  ทั้งคู่ต่างชอบพอกันแต่ความสัมพันธ์คลุมเคลือ ซ้อมกีฬาด้วยกันทุกวันทั้งสามคนเขานั่นแหละโชกุน,เจ๋ง,พี่ไจ๋ไปแข่งด้วยกันตลอด มีความฝันเดียวกันคือการเป็นนักกีฬายูโดทีมชาติ  นายเอกเขาทุ่มเทกับกีฬาที่รักมาก จนกระทั่งเกิดเรื่องเข้าใจผิดขึ้น ความบาดหมางทุกอย่างเริ่มต้นมาจากตอนที่นายเอกชนะคัดเลือกทีมชาติรอบสุดท้าย มีข่าวลือว่าพ่อนายเอกที่เคยเป็นถึงอดีตนักกีฬาทีมชาติและเคยเป็นอดีตกรรมการตัดสินรู้จักและสนิทสนมกับคณะกรรมการชุดนี้ พระเอกเลือกเชื่อข่าวลือ เลือกเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยินได้เห็นแทนที่จะเชื่อในความสามารถของนายเอกทำให้ไม่มีสมาธิแข่งแพ้ เสียโอกาสเข้าทีมชาติ เกิดความรู้สึกหลายอย่างทำให้น็อตหลุดด่าว่าพี่ น้องเข้าใจว่าพี่อยากจะเป็นทีมชาติมากถึงขนาดต้องโกงเลยหรอ ผิดหวังในตัวพี่มาก ในตอนนั้นน้องยังเป็นแค่เด็กม.ปลายไม่ยอมรับฟังคำอธิบายอะไรจากพี่เลยเข้าใจผิดคิดไปเองโดยไม่เคยถาม เลือกเดินจากไปไม่มายุ่งเกี่ยวกับพี่อีกเลยออกไปเรียนมหาลัยเริ่มต้นฝึกใหม่เองทุกอย่างโดยไม่มีพี่ก็ได้  เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้พี่สูญเสียน้องไปสูญเสียความมั่นใจ พอได้เป็นนักกีฬาทีมชาติแข่งได้เหรียญทองมาก็ขอลาออกมาอยู่เบื้องหลังมาเป็นโค้ชเป็นครูสอนยูโด รู้สึกผิดกับน้องที่เคยสัญญากันไว้ว่าจะพากันไปถึงฝันด้วยกัน แต่กลับมีแค่ตัวเองเพียงคนเดียวที่ไปถึงจุดนั้นโดยไร้น้องข้างกาย  มาในตอนนี้น้องรู้ความจริงจากปากคนอื่นแล้ว และก็ขอฟังความจริงจากปากพี่บ้าง ขอโทษที่ไม่เคยฟังพี่เลย พี่ไจ๋ไม่เคยโกรธน้องเลยนะให้อภัยทุกอย่างพี่ไจ๋ใจดีแสนดีที่หนึ่ง ดีใจที่ได้น้องคืนกลับมา ได้ปรับความเข้าใจกันคืนดีกันแล้วเด้อ

พอพระเอกรู้ความจริงทุกอย่างแล้วก็เริ่มจะกลับมาวอแวพี่ไจ๋เหมือนเดิมแล้ว  เด็กคนนี้มันร้ายมากมันสำออยเรียกร้องความสนใจจากพี่เก่งเหลือเกิน พฤติกรรมเปลี่ยนไปมากจากที่ไม่อยากมองหน้าไม่อยากใกล้นี่คือซบไหล่เลยเหอะ พี่ยิ้มให้คนอื่นก็ไม่ได้ไม่พอใจหายใจฟึดฟัดใส่ต้องดึงพี่เข้ามาใกล้ๆทำสำออยให้พี่โอ๋ คนพี่ก็คอยตามโอ๋น้องตลอดแหละ โชกุนคนเดิมคัมแบ็คแต่ยังคงหน้านิ่งพูดน้อยเหมือนเดิม  พฤติกรรมพระเอกเปลี่ยนไปจนน้องชายนายเอกสงสัยเริ่มจับผิดแปลกๆนะเราอ่ะ😁กลัวว่าพระเอกจะแกล้งอะไรพี่ชายตัวเองอีกเลยบอกให้พระเอกย้ายออกไปอยู่ห้องอื่นเลย แต่พระเอกไม่ย้ายเรื่องอะไรจะย้ายเถียงกันไปมาแย่งความรักจากพี่ไจ๋กันเหมือนเด็ก คนห้ามทัพคือพี่ไจ๋คนดีนี่เองพี่ไจ๋ปวดหัว แต่พี่ก็ดีใจนะที่บรรยากาศเก่าๆกลับคืนมา โชกุนอัพเวลอ่อยเก่งมากขยันทำให้พี่เขินหน้าแดง พี่ไจ๋เลิ่กลั่กมากแม่เวลาเขินแล้วมักจะทำตัวไม่ถูกเสียอาการ น้องมันเจ้าเล่ห์มากหาเรื่องนอนกอดพี่ พี่ไจ๋เป็นคนซื่อตามไม่ค่อยจะทันเด็กมันหรอก😁เขาเรียกอะไรนะหมาป่าห่มหนังแกะเด็กมันร้ายเอาเรื่องอยู่ พี่ไจ๋เขาก็มีคนมาชอบนะชื่อฟูยุเป็นรุ่นพี่นักกีฬาทีมชาติยูโดมาสารภาพรักนายเอกแต่โดนปฏิเสธไปแล้ว  คนไม่รู้เรื่องอะไรอย่างพระเอกก็หึงอ่ะดิเขาเป็นแค่พี่น้องกัน ที่พี่ฟูยุมาหานายเอกมาขอให้นายเอกกลับไปแข่งอีกครั้งแต่นายเอกคงไม่เอาแล้วขออยู่เบื้องหลังดีกว่ามีความสุขดีแล้วจะพาน้องๆไปถึงฝั่งฝันให้ได้  พระเอกตัดสินใจจะลาออกจากมหาลัยเลือกทำตามความฝันของตัวเองทุ่มเทให้กับการแข่งยูโดเหนื่อยกับการที่ต้องทำสองอย่างไปพร้อมกัน  แต่พ่อไม่ยอมครอบครัวไม่สนับสนุนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว อยากให้ลูกเรียนหนังสือมากกว่า ในเมื่อพ่อต้องการแบบนั้นพระเอกก็จะทำให้อีกครั้งครั้งสุดท้ายแล้วนะต่อไปก็จะขอทำในสิ่งที่ตัวเองรักบ้าง  พอเปิดเทอมพระเอกก็ย้ายออกจากหอที่ศูนย์ฝึกกลับหอพักตัวเอง ส่วนการฝึกก็ไปฝึกสนามที่มหาลัยโดยมีนายเอกตามไปช่วยฝึกให้ไปฝึกฝีมือกับพี่ฟูยุ พบคนหึงหนึ่งอัตราแทบจะกินหัวพี่ฟูไอ้เด็กเอาแต่ใจ

ในขณะที่คู่พี่ไจ๋ยังไปไม่ถึงไหน  คู่น้องเจ๋งกับพี่ฟูยุน่ะได้กันเฉยเลยเพราะเมาและน้องเจ๋งก็เป็นผัวเด้อ😁ผิดโพกันมั้ย เมื่อก่อนแว๊ดๆใส่พี่เขาหวงเขากับพี่ชายมากไม่ชอบที่พี่ฟูยุมาชอบพี่ชายตัวเองคอยกันท่าสุดท้ายได้กันเอง😁มาตอนนี้หงอเลยไม่กล้าสู้หน้าเอาแต่หลบหลังพี่ชาย โด่อิเจ๋งไม่เจ๋งจริง😁พี่ฟูยุเขาไม่ได้ชอบล่ะพี่ไจ๋แล้วนะเป็นพี่เป็นน้องกัน พระเอกก็หึงพี่ไจ๋มากเน้อไม่ชอบขี้หน้าฟูยุ เจ้าเล่ห์เอาแต่ใจกับพี่มากพี่ไจ๋ไม่เคยปฏิเสธได้เลย หลอกล่อพี่เก่งเหลือเกินทำเนียนเป็นให้ฝึกสอนที่จริงอยากกอดพี่เขาอ่ะดิ หลอกแต๊ะอั๋งเก่งพี่ไจ๋ตามไม่ทันอีกแล้ว น้องกลับมาครั้งนี้อัพเวลความแรง รุกเต็มที่เบื่อจะเป็นแค่เพื่อนไอ้เจ๋งแล้วอยากเป็นพี่เขยไอ้เจ๋ง😁พี่ไจ๋ที่คิดไม่ซื่อกับน้องมาตั้งนานก็ใจสั่นหวั่นไหวถูกจูบหน้าแดงหูแดงหมดเรี่ยวหมดแรงหมดมาดนักกีฬายูโดต้านทานน้องไม่ไหวเจอเด็กขี้อ่อยหวานเสน่ห์เก่ง   การแข่งขันคัดเลือกทีมชาติรอบสุดท้ายเด็กๆของพี่ไจ๋ผ่านเข้าไปเป็นทีมชาติทุกคน  พระเอกมาทวงรางวัลสิ่งที่ต้องการคือขอใช้เวลาอยู่กับพี่ไจ๋หนึ่งวันเขาไปเดตกันและเขาก็สารภาพความในใจว่าชอบกันชอบกันมาตั้งนานนมความสัมพันธ์ชัดเจนสักที ไม่สนใจไอ้เจ๋งเด็กหวงพี่แล้วนะจะลุยต่อพี่ไจ๋ก็จะช่วยพูดกับน้องให้  ไม่ใช่พี่น้องเจ๋งกับเพื่อนน้องเจ๋งอีกแล้วเปลี่ยนสถานะเป็นแฟนกันแล้ว น่าร้ากกฟิน😘แต่พี่ไจ๋จะทำยังไงให้น้องเจ๋งยอมรับพระเอกแล้วยังมีพ่อนายเอกอีกคนพ่อไม่ปลื้มเพราะเคยเห็นพระเอกในโหมดผีเข้า ตอนที่ดื้อกับพี่ไจ๋ นิสัยเสียปากเสียไม่มีมารยาทเลยไม่ชอบหน้า พี่ไจ๋เครียดเลยจะทำยังไงให้พ่อกับน้องยอมรับพระเอก  เมื่อนายเอกไม่กล้าบอกเจ๋ง พระเอกเลยหาวิธีบอกเองแอบรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเจ๋งกับฟูยุเอามาต่อรองให้เจ๋งยอมรับว่าพระเอกคือแฟนพี่ไจ๋ เจ๋งบอกพี่จ๋ายยยหนีปายยย😁โชกุนมันไม่ใช่พระเอกมันคือตัวร้าย5555 อยู่ต่อหน้าพี่ไจ๋แกล้งทำตัวเป็นเด็กดี พอลับหลังนี่คือร้ายมาก  พอพี่ไจ๋มาบอกเจ๋งว่าคบกับพระเอกเจ๋งก็ยอมอย่างง่ายดายจนพี่ไจ๋งง

ความรักชื่นมื่นแต่ความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกกับพ่อไม่ดีเอาซะเลย เหนื่อยกับการเรียนคณะที่ไม่ชอบต้องทำความต้องการของพ่อ พระเอกเข้าใจว่าพ่อไม่ภูมิใจไม่ดีใจที่ตัวเองติดทีมชาติเลยบอกพ่อว่าจะยอมเรียนให้จบเอาใบปริญญามาให้แล้วอย่ามายุ่งกับชีวิตของเขาอีกจะไม่เป็นแบบที่พ่ออยากให้เป็นหรอกนะ ถึงพ่อถึงพวกญาติพี่น้องจะไม่ชื่นชมไม่ภูมิใจก็ช่าง แต่เขาดีใจและภูมิใจในตัวเองที่สุดรวมถึงพี่ไจ๋ด้วยที่คอยสนับสนุนทุกอย่าง  พระเอกอยากชนะอยากพิสูจน์ตัวเองจนหักโหมมากเกินไป พี่ไจ๋ก็คอยเตือนอย่ากดดันตัวเอง ไม่ฝืนไม่หักโหมให้กลับมาเล่นด้วยความสุขสนุกเหมือนเดิม จะแพ้หรือชนะพี่ไจ๋สัญญาว่าจะอยู่ข้างๆเหมือนเดิม  วันแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติพ่อพระเอกมาเชียร์มาให้กำลังใจพระเอกชนะได้เหรียญทองได้เปิดอกเคลียร์ใจกับพ่อความสัมพันธ์ของพ่อลูกเริ่มดีขึ้น  เด็กๆของพี่ไจ๋ทำตามความฝันได้สำเร็จมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ที่นี้คนชนะก็ขอรางวัลได้ใจไปแล้ววันนี้ขอตัวพี่ไจ๋😁ชอบหลอกพี่ไจ๋มานอนที่ห้องแล้วก็จับพี่ไจ๋กินตลอด ว่าน้องไม่ได้เจอลูกอ้อนเข้าไปพี่ไจ๋ก็ใจอ่อนยอมตามใจน้องอยู่ดี ทั้งแฟนเด็กทั้งน้องชายของพี่ไจ๋แสบกันทั้งคู่ พี่ไจ๋พาแฟนเด็กเข้าบ้าน โชกุนเตรียมใจเข้าถ้ำเสือเพราะอยากได้ลูกเสือ😁ไม่ได้อยากเย็นอะไรพ่อพี่ไจ๋ใจดีให้ยอมให้คบอยู่แล้ว พระเอกก็พาพี่ไจ๋ไปเจอพ่อบ้างพ่อไม่ว่าหรอกเคยเจอกันแล้วก่อนหน้านั้นพ่อเคยมาหาพี่ไจ๋มาขอบคุณที่ดูแลและสนับสนุนพระเอกมาตลอดทั้งๆที่หน้าที่นี้ควรเป็นของคนเป็นพ่อเสียใจที่ทำมันได้ไม่ดีพอ พ่อเขาก็รักลูกและภูมิใจในตัวลูกเสมอแหละแต่แสดงความรักไม่เป็นพูดไม่เก่ง โชกุนโชคดีมากๆที่มีพี่ไจ๋อยู่ข้างกายอบอุ่นแสนดีที่หนึ่งเลย จบแฮปปี้เอนดิ้งจ้า

🌺พี่ไจ๋น่ารักมากเลย แสนดีโคตรๆมีพลังบวกมากๆ ดราม่านิดๆช่วงแรกเพราะน้องโชนิสัยไม่ดี เด็กมันร้ายเจ้าเล่ห์ไม่น่าเป็นนักกีฬาน่าจะเป็นนักแสดง แสดงเก่งไม่เหมาะกับบทพระเอกเขาคือตัวร้าย มีเรื่องของน้องเจ๋งกับพี่ฟูยุในตอนสเปเชียลด้วยแหละ เจ๋งหงอกับพี่ฟูยุมาก😁เรื่องนี้น่ารักมากชอบความพี่ไจ๋ ชอบเวลาเจ๋งกับโชกุนคุยกันมันเรียลดี

#แนะนำนิยายวาย

#รีวิวนิยายวาย

#สปอยนิยายวาย

📍รวมลิ้งค์สปอย📍

https://www.facebook.com/101234404988508/posts/128161175629164/

อ่าน👇👇👇

https://www.readawrite.com/a/3e6fe1cc5e25979f515c77ac32d6887d